ŁUSZCZYCA

Kiedy na twojej skórze pojawią  się suche, czerwonawe plamy pokryte szarymi łuskami, to może być łuszczyca. Łuszczyca jest jedną z najczęściej występujących wśród populacji chorób skóry. Może dawać nawroty przez całe  życie, a jej leczenie jest dosyć trudne.

JAK POWSTAJE?

Piękna i zdrowa skóra bez wątpienia jest cennym walorem. Na jej stan ma wpływ wiele czynników zarówno tych zewnętrznych, jak środowisko, w którym przebywamy, a także genetyczne uwarunkowania oraz styl życia i sposób odżywiania.

Łuszczyca – chroniczny stan zmian skórnych - jest jedną z najczęściej pojawiających się dolegliwości skóry. Szacuje się, że cierpi na nią ok. 3 % całej populacji. Naukowcom, do tej pory trudno jest ustalić, jaka jest jej bezpośrednia przyczyna. Chociaż jeszcze nie wynaleziono lekarstwa na tę chorobę, lekarze stosują różne metody terapii, by umożliwić cierpiącym utrzymanie pod kontrolą jej objawów.

W zdrowym organizmie warstwa naskórkowa wytwarza nowe komórki. Ich cykl życiowy trwa około miesiąca. W tym czasie dojrzewają i docierają na powierzchnię skóry, gdzie zaczynają obumierać i stopniowo odpadać.

W łuszczycy ten proces jest znacznie przyspieszony. Z powodu nadmiaru wytworzonych komórek, skóra intensywnie się łuszczy wytwarzając na swojej powierzchni zmiany. Wielkość plam jest różna, od stosunkowo małych, po wielkie, ogarniające dużą część ciała. W zależności od stopnia zaawansowania choroby, ich kolor i faktura także mogą być inne, od różowawych po brunatno – czerwone. Na skórze pojawiają się pęcherzyki lub krosty, skóra jest znacznie wysuszona i tworzy tzw. łuski. Dolegliwość łuszczycowa często wiąże się ze świądem bądź pieczeniem. Występuje mniej więcej u jednej na 50 osób, przy czym nie określa się jednoznacznie wieku, w jakim najczęściej pojawia się u ludzi. Mogą na nią chorować zarówno osoby młode, jak i starsze.

GDZIE WYSTĘPUJE?

Łuszczyca najczęściej występuje w okolicach łokci, kolan, pleców, a także na głowie. Może pojawić się w różnych odmianach: łuszczyca stóp, dłoni, paznokci, czy też jako erytrodermia łuszczycowa obejmująca niemalże całe ciało. W jakiejkolwiek formie się pojawi, dodatkowo utrudnia codzienne życie chorego. 

CO JEST PRZYCZYNĄ?

Badacze utrzymują, że głównym powodem pojawienia się łuszczycy jest po prostu jej odziedziczenie. Istnieje szereg czynników mogących nasilać objawy. W medycynie niekonwencjonalnej istnieje teoria, że jest to przejaw negatywnego wpływu stresu na układ immunologiczny lub zaburzenia odporności, które stymulują zbędną produkcję komórek naskórka. Niektórzy terapeuci twierdzą, że u korzeni problemu leży wywołane różnymi przyczynami przeciążenie wątroby. Takie czynniki jak niezdrowa dieta czy zanieczyszczenie środowiska, zmuszają organizm do wydalania toksyn przez skórę.

Łuszczyca jest chorobą nawracalną, co nie oznacza, że raz zaleczona wystąpi ponownie. Z reguły osoby na nią cierpiące muszą zmagać się z jej nawrotami, co z kolei łączy się z ogólnym dyskomfortem ich życia. Terapie stosowane przy leczeniu łuszczycy mają na celu złagodzenie jej objawów, toteż pomocne w kuracji jest samodzielne kontrolowanie swojego stylu życia.

O ile nie poznano jeszcze bezpośredniej przyczyny występowania tej dysfunkcji skóry i nie można stosować przy niej radykalnych metod leczenia, wyodrębniono czynniki, które mogą mieć znaczny wpływ na rozwój choroby. Częstą przyczyną pojawienia się łuszczycy u dzieci mogą być wszelkie uszkodzenia skóry: urazy, rany, zadrapania czy też oparzenia, a także infekcje bakteryjne powodujące ospę i różyczkę. U osób z nadwagą ryzyko zachorowania na łuszczycę jest większe, gdy występowały u nich zakażenia grzybicze i drożdżyce, a przy tym już posiadają one tendencje genetyczne. Łuszczyca może się uaktywnić, gdy w organizmie występują wahania hormonów, u kobiet np. w okresie przekwitania. Zdarzają się jednak przypadki, że po okresie menopauzy łuszczyca zniknie i nigdy się już nie pojawi.

Inne czynniki powodujące nasilanie się objawów to stres, czy nadużywanie takich produktów jak tytoń i alkohol. Picie nadmiernych ilości alkoholu może znacznie potęgować dokuczliwe objawy łuszczycy, ponieważ działa on jako środek rozszerzający naczynia krwionośne i zwiększa przez to przepływ krwi do skóry. Wskutek tego, staje się ona ciepła i zaczerwieniona, co z kolei zaostrza występujące przy łuszczycy swędzenie i łuszczenie się naskórka.

Wiele osób z łuszczycą odczuwa poprawę po przebywaniu na słońcu. Należy jednak pamiętać, że to, co u niektórych sprzyja polepszeniu stanu zdrowia, innym może zaszkodzić. Korzystanie z promieni słonecznych w celu wyleczenia łuszczycy wciąż zdaje się być kwestią sporną.

Badania przeprowadzone w latach 90. wykazały, że u cierpiących na łuszczycę nieprawidłowo przebiega metabolizm witaminy D. Może być ona przepisywana pacjentowi w postaci maści, a jeśli chodzi o żywienie zaleca się regularne jedzenie tłustych ryb, które dodatkowo zawierają kwasy omega-3, o działaniu przeciwzapalnym.

Trudno jest potwierdzić jednoznaczny, pozytywny wpływ poszczególnych metod leczenia, gdy objawy łuszczycy, mimo że w większości podobne, u każdego spowodowane są innymi czynnikami. Wizyta u specjalisty jest niezbędna by poznać najbardziej optymalną dla siebie metodę leczenia.

NIE LEKCEWAŻ OBJAWÓW

Nawet, jeśli łuszczyca wydaje się problemem zewnętrznym, ma ona często wpływ na psychiczne funkcjonowanie osób, które na nią chorują. Może być  nie tylko przyczyną kompleksów związanych z wyglądem, ale też  istotnie wpływać na samopoczucie. Osoby dotknięte chorobą mogą stać się obiektami szykan ze strony środowiska. Podupadłe na duchu, częściej mają problemy w pracy, a życie towarzyskie już nie funkcjonuje tak, jakby tego chciały. Izolacja od społeczeństwa staje się w końcu powodem stanów lękowych i depresji. Nasilający się stres potęguje schorzenie i tak zamyka się błędne koło, z którego coraz trudniej wyjść obronną ręką. Europejscy naukowcy wiążą łuszczycę również z innymi dolegliwościami zdrowotnymi, znacznie poważniejszymi niż chorobowe zmiany skóry. Osoby na nią cierpiące znajdują się w linii podwyższonego ryzyka zachorowań na cukrzycę, mają podwyższone ciśnienie i częściej są narażone na zawały serca.